
من با تمام وجودم باور دارم که خيال به آنچه در روزگار گذشته داشتم از درد زمان اکنون نميکاهد بلکه بر درد آن ميافزايد ،
من اين را ميدانم که روزي در زمان که کودک بودم ، کودک بودن را فراموش کردم تا باور داشته باشم که زنده هستم
من اين را درک ميکنم که فردا روزي نخواهد بود که امروز داشتم و روزي نخواهد بود که ميخواستم و تجسم ميکردم
ولي من همين هستم که تقدير بر دامنم من نهاد ، آري من انساني با ديواري از يادگاريها که تقسيم با خاطرات زندگي کردم
من مردي بودم که گل را احساس و آب را ميخواند ولي هيچگاه فرياد نزد آسمانش ابريست و خانه بر آب ساخته است
سلام بر فردا و خدانگهدار امروز
که من مردي بودم که چشم به آسمان و سلام در دست و فردا را در پس ابري که باراني خواهد بود ميديدي و باز بر آن ميخنديد
همه روزه روزه داری، همه شب نماز کردن همه ساله حج نموده،سفرحجاز کردن
شب جمعه ها نخفــتن،به خدای راز گفتن ز وجود بی نیازش، طـــلب نیاز کــردن
به مساجد معابد، همه اعتــــکاف جستن زمناهی و ملاهی ،همه احتزار کردن
ز مدینه تا کعبه ،سر و پا برهــــنه رفتــــن دو لب از برای لبیک، به وظیفه باز کردن
به خدای که هیچ یک را،ثمره انقدر نباشد که به روی نا امیدی، در بسته باز کردن
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید