تنها

خاطرات
روزگار من

من با تمام وجودم باور دارم که خيال به آنچه در روزگار گذشته داشتم از درد زمان اکنون نميکاهد بلکه بر درد آن ميافزايد ،

من اين را مي‌دانم که روزي در زمان که کودک بودم ، کودک بودن را فراموش کردم تا باور داشته باشم که زنده هستم

من اين را درک مي‌کنم که فردا روزي نخواهد بود که امروز داشتم و روزي نخواهد بود که مي‌خواستم و تجسم مي‌کردم

ولي‌ من همين هستم که تقدير بر دامنم من نهاد ، آري من انساني‌ با ديواري از يادگاري‌ها که تقسيم با خاطرات زندگي‌ کردم

من مردي بودم که گل را احساس و آب را ميخواند ولي‌ هيچگاه فرياد نزد آسمانش ابريست و خانه بر آب ساخته است

سلام بر فردا و خدانگهدار امروز

که من مردي بودم که چشم به آسمان و سلام در دست و فردا را در پس ابري که باراني خواهد بود مي‌ديدي و باز بر آن مي‌خنديد


+نوشته شده در دوشنبه 16 تیر 1393ساعت11:39توسط raminaghlara | ارسال نظر(0)

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید